Hallo beste mensen,

De communicatie naar jullie was even stil. Dat had onder andere te maken met het weer wennen aan de leefwijze hier. Hier, waar zoveel is, waar we zoveel hebben en willen... Het is wennen en schakelen wanneer een gedeelte van je hart daar is maar je fysiek in Nederland bent.

De afgelopen vier maanden hebben we veel contact gehad met onder andere mijn Nepalese ‘familie' en met Damodar. Op deze manier hebben we het gevoel er nog steeds/weer te zijn.

Met Damodar en Theo hebben we regelmatig contact over de projecten. Bij deze willen we jullie op de hoogte brengenvan de voortgang van de projecten, waar jullie aan hebben bijgedragen. Zoals jullie misschien nog weten hebben we onder meer geld geschonken aan Jyoti Prakash Primary School, Rupakot-7, in Maidan.

Het hoofdprobleem in het Rupakot gebied:

• De meeste kinderen gaan niet naar school, de opkomst is gering.
• Door armoede kunnen ouders geen schooluniform (verplicht in Nepal) en schoolmateriaal betalen.
• De kinderen op school klagen over een hongergevoel.
• Er is geen mogelijkheid voedsel aan de kinderen te bieden door gebrek aan geld voor eten en een keuken.
• Er zijn geen financiële middelen voor extra onderwijskrachten (nu vier).

Hoofddoelstelling van het project:

Omstandigheden creëren waardoor aan arme kinderen onderwijs geboden kan worden en ze motiveren om naar school te gaan.

Aanpak van het project:

• Het hele project heeft een ondersteuning nodig van zes jaar, daarna wordt er afgebouwd. De nieuwe onderwijzer wordt dan door het District bureau betaald.
• Uiteindelijk moeten kleding en eten voor de kinderen door de ouders zelf bekostigd worden. Zij hebben dan voldoende inkomsten kunnen genereren uit het geitenproject.
• Na uiterlijk 10 jaar zijn ze geheel zelfvoorziend. Er is dus een overgang van vier jaar voor het afbouwen.

Hoe staat het er nu voor?

De lokale bewoners zijn begonnen met de fundering van de keuken. Door het slechte weer (moessontijd) is er een aardverschuiving geweest met als gevolg dat grote delen van de weg er niet meer zijn of geblokkeerd. (En dan te bedenken dat de wegen hiervoor al hééééél slecht waren...) De materialen voor de bouw kunnen hierdoor niet naar boven worden gebracht. Dit vertraagt de verdere bouw. Wanneer de moesson ten einde is en de wegen weer begaanbaar, wordt de bouw hervat.

Na de moesson gaat ook het geitenproject van start. Er kunnen 30 vrouwen aan meedoen. Damodar bekijkt welke gezinnen hier als eerste voor in aanmerking komen. Dit zal niet meevallen, omdat er in dit gebied nog zoveel meer gezinnen zijn, die het ook héél hard nodig hebben. Maar, goed het begin is er.

Het project biogas en toiletten gaateind 2010 van start. Er komt nog een inzameling op Ameland en het bedrijf Aqua for All gaat het opgehaalde bedrag verdubbelen. Het geld dat wij hebben gegeven voor dit project wordt hierbij opgeteld zodat ook dit verdubbeld gaat worden.

De bouw van de keuken mag dan tijdelijk stil liggen, maar lees vooral wat er al gebeurd is aan mooie dingen dankzij jullie:

• Het aantal schoolgaande kinderen is ruim verdubbeld: van 35 naar 75!!!
• De aanwezigheid van de kinderen is van 25% naar 75% gegaan.
• Er is een nieuwe leerkracht, Rosana Miya (from their castles community). Zij neemt vanuit het gebied waar zij woont kinderen mee naar school en ‘s avonds weer mee naar hun huis. Damodar vertelde dat de mensen heel tevreden over haar zijn.
• De kinderen krijgen iedere dag te eten op school (nu nog buiten klaargemaakt).
• Er zijn 91 schooluniformen in de maak.
• Al de benodigde schoolmaterialen voor ieder kind konden worden aangeschaft.

Wauw, te gek hè... Eigenlijk zien wij de Maiden school als het project van ‘ONS ALLEN'.

We hopen dat jullie er ook bij betrokken willen blijven zodat we met z'n allen die zes jaar financiering kunnen bieden.

Wat is er mooier dan een bijdrage te kunnen leveren aan de groei van deze (en hopelijk nog veel meer) kinderen?

Thank you all!

SEED Foundation, Kaski

Jolanda van Kooten en Sacha Beuk