Spelen met......
De kinderen hebben hier bijna geen speelgoed om mee te spelen. Dat kunnen wij ons in holland bijna niet voorstellen. Ze hebben hier een spel, carambole, waar ze veel mee spelen. Ze hebben het mij ook geleerd. Je moet dan ronde schijven in een gat in de hoek schieten. De gene met de meeste schijven wint het spel. Erg leuk om te spelen.
Waar je ze helemaal blij mee maakt is elastiek. Wat moet zo'n kind nu met elastiek zal je denken. Hier maken ze een spelletje van, genaamd chungie. We hebben ze dus ieder een bosje elastiekjes gegeven. Deze maken ze allemaal aan elkaar vast en dan probeer je hem zolang mogelijk hoog te houden met je voet (wat wij zouden doen met een bal). Dat hebben we geweten, ze wilden niet meer stoppen met spelen. Hoog houden, overgooien, lummelen en dan nog met 5 man mij bekogelen. Wat een lol hebben we weer gehad.
En dan het mooiste van alles het voetballen. Hier krijgen ze geen genoeg van, 1, 2, 3 uur voetballen het is nooit genoeg. Voor ze beginnen neemt Santosh de leiding en zorgt dat er teams komen. Weet je hoe ze hier tossen? Ze pakken een platte steen waar ze aan een kant op spugen. Deze wordt de lucht in gegooid en dan kan de gene die de tos wint beginnen met kiezen. Er worden 2 doelen gemaakt van keien en ze gaan beginnen. Ze rouleren met op doel staan, zodat iedere keer iemand kan uitrusten. Ze rennen op blote voeten of op hun slippers achter de bal aan. Ze gaan er af en toe hard in en soms vallen ze keihard op de grond, maar er is er geen een die een kik geeft. Ze staan op en rennen weer achter de bal aan. Tussendoor stoppen ze echt niet om te rusten, dat doen ze wel als ze weer terug zijn.
Er zijn er ook altijd wel een paar in voor een wedstrijdje hardlopen. Ik snap er niets van ze wilen maar doorgaan en zijn niet moe te krijgen. Dan nog even aan me hangen en op me klimmen. Als ik er een rond ga slingeren willen ze allemaal. Zelfs de oudste van 14 wilde rondgeslingerd worden (gelukkig zijn ze hier erg klein).
Op weg naar huis komen we nog een water stroompje tegen waar we ons even af kunnen spoelen. Na het voetballen zijn we allemaal zwart, want een stukje mooi gras om te voetballen hebben we hier niet.
Het verbaast me iedere keer weer hoe blij de kinderen zijn met zo weinig.
Jolanda
Reacties
Reacties
Phoe, wat een energie hebben deze kids want als ze jou moe krijgen betekent dit wel wat.
Maar het is wel heerlijk te lezen dat ze daar nog echt kind mogen zijn.
We kunnen natuurlijk wel een voetbal prof. sturen om de talentjes eruit te halen.
Hello girls, vandaag weer heerlijk gelopen. De lente begint langzaam aan de mooie taak om ons blij te maken. Ook blij word ik van jullie verslagen. Wat een goed team zijn jullie toch en wat fijn dat de kinderen zo blij zijn met heel kleine elementen. Wat zijn we hier dan verwend. Nog heel veel succes en plezier. groeten.
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}