Hoofdluis, waterpokken etc....
Toen ik afgelopen zondag bij de straatkinderen aankwam miste ik Gorka. Hij was altijd een van de eerste die in mijn armen sprong, als ik binnen kwam. Firoy vertelde me dat hij terug was naar zijn moeder. Heel vreemd want Sieram zijn oudere broertje was er nog. Na wat navraag bleek dat de moeder gewoon langs was gekomen om de kinderen op te halen. Sieram wilde niet mee naar huis en is gebleven. Twee dagen later was Sappana ineens weg. Hetzelfde verhaal, haar moeder kwam haar ook weghalen. Inmiddels is een 13-jarige jongen weer terug in het opvanghuis. Hij had hier een paar maanden gezeten en was ook naar huis gehaald. Na 2 maanden thuis te zijn geweest, wat helemaal mis is gegaan, zit hij nu weer in het opvanghuis. Ze verwachten dat Sappana binnenkort wel weer terug zal zijn, omdat haar moeder totaal niet veranderd is. Dan laat je zo'n kind toch niet terug gaan zou ik denken. De kinderen worden hier totaal niet in bescherming genomen en je vraagt je af wat er van ze terecht moet komen. Het is heel vreemd dat ik geen afscheid van ze heb kunnen nemen, ze zijn gewoon verdwenen. Geen bloemen meer in mijn broekzak van Sappana, die plukte ze altijd voor me als we naar het voetbalveld liepen, en stopte ze in mijn broekzak. De dag erna controleerde ze of ze er nog wel inzaten.
Dit opvanghuis wordt gehuurd en er is sprake van dat ze gaan verhuizen. Ik heb besloten dat ik hier niet ga klussen. Ik ben er nu gewoon voor de kinderen. Voor 9 uur is het huiswerk maken en nakijken en zijn de kinderen die op school zitten aan het leren. Dit geloof je echt niet. Leren doen ze hardop, allemaal tegelijk. Het is dan een oorverdovend lawaai. Nepalees en Engels door elkaar heen. De kinderen die niet op school zitten krijgen Engels huiswerk van ons. Ze komen met hun schrift aangerend en daar schrijven we dan een zin in die ze bv 10x naschrijven. Voor de jongere kinderen is het het ‘ABC' of ‘1 t/m 10'.
Dan is het nog een kwartiertje op je klimmen en aan je zitten en dan gaan we weer verder.
Om 9 uur krijgen de kinderen die naar school gaan dhal baat. De andere krijgen een uur Engels. Ik had een groep van 6. Nu Gorka en Sappana er niet meer zijn nog 4. Ik speel memory met ze. Getallen, kleuren, over het lichaam etc. Hier zie je bv. de kleur rood op staan met de tekst ‘rood'in het Engels en Nepalees. Dit vinden ze helemaal geweldig. Echt geconcentreerd zijn ze niet en af en toe rent er ook een gewoon weg. Ze komen even later weer terug en willen dan toch weer mee spelen. Ze hoeven deze les niet te doen en dat weten ze, maar sinds ik memory met ze speel blijven ze aardig zitten, niet op de bank maar op de tafel. Ik ben al lang blij dat ze blijven zitten.
Op hoofdluis controleren gebeurt iedere 3 dagen. Er zijn nog 3 kinderen die luis hadden en zij moeten zich iedere 3 dagen met een speciale shampoo wassen. Vorige week zijn er ook een aantal naar de kapper geweest, die hebben nu bijna geen haar meer op hun hoofd.
Er liepen een paar kinderen met een koortslip rond. Bij 2 was dit heel erg. Zalf..... wat is dat. Ik ben maar even naar een apotheek gegaan en heb een tubetje zalf gehaald ( € 0,60). Ze zijn er gelukkig bijna weer vanaf.
En dan hebben we ook nog een paar kinderen met de waterpokken. Een paar zitten echt helemaal onder, zie Swatsika. Er wordt wel zalf opgesmeerd, maar ze hebben al veel kapot gekrapt.
Zoals jullie kunnen lezen maken we hier veel mee. Ik hoop dat ze uiteindelijk allemaal goed terecht zullen komen, maar dan zal er nog wel wat moeten veranderen.
Jolanda
Reacties
Reacties
Hoi Jo,
Deze keer maar eens een berichtje van mij.
Ja het is een wereld van contrast ondanks dat hoofdluis ook hier nog weleens voorkomt. Heb zelf op de lagere school ook een epidemie meegemaakt. Elke avond werd ik gekamd en ook gewassen met special shampoo.
Achteraf gezien daar het kammen en zo geen pretje was hadden ze ook veel beter ieder kort kunnen scheren.
Let je op dat je ze zelf ook niet krijgt, anders moet je ook onder de tomdeuse!
Wbt de kinderen terughalen is wel hard. Zowel voor het kind aar kan me voorstellen dat het ook ou wat doet. Je bouwt toch een band op met ze.
Hee groetjes van ons, en toi toi toi hoor!
Hellen en Adrie
Goh, wat een verhalen en wat erg voor die kinderen. Dat kunnen wij ons hier bijna niet voorstellen. Goed dat er mensen zijn zoals jullie, die iets positiefs voor die kinderen kunnen doen.
Veel succes daar.
Groetjes uit Chaam
Aard, Marion en de kids
Hallo lieve mensen wat een gedoe met die hoofdluis en waterpokken, hopelijk is dit snel opgelost, het is voor de kinderen zeker geen pretje. Het ene loopt over en het andere is besmettelijk, dit is een lastige kwestie. Wat naar voor de kinderen die door hun ouders worden opgehaald en later als het niet goed gaat weer bij het opvanghuis terug komen, dat doet de kinderen toch geen goed, dat heen en weer geslinger. Zij weten op laatst ook niet meer waar ze aan toe zijn en wat je verwachten kan van je ouders.
Jolanda je heb gelijk dat je niet gaat klussen, dat heeft geen zin nu ze willen verhuizen. Hoe staat het met de projecten die jullie hebben bekeken, hebben jullie daar al een beslissing ingenomen wat dat gaat worden?
Wij hebben een vraag, jullie hebben aardig in de ronte gekeken tijdens de bezoeken aan de projecten en de leefomgeving waar de mensen wonen en leven, jullie zijn gegaan voor de straatkinderen maar zo als overal op de wereld zijn er toch ook daar kinderen met een beperking, hetzij lichamelijk, geestelijk, of visueel.
Hoe gaat het voor deze kinderen daar, hoe gaat men daar mee om, zijn er mogelijkheden van opvang en begeleiding? Zijn er voor deze kinderen ook al projecten opgezet door een organisatie, hebben jullie daar al iets van vernomen of gezien? Dit was onze vraag, misschien kunnen jullie ons wat laten weten daar over. Wij wensen jullie verder het allerbeste met jullie werk en heel veel veerkracht want dat hebben jullie wel nodig.
Lieve groeten van ons, Albert en Marijke
Wat leven wij toch in luxe. Onze kinderen kunnen zonder omputer al geen huiswerk meer maken. Ben ook benieuwed welk project het gaat worden. Hebben jullie nog iets nodig voor de lessen wat ik kan opsturen of mailen? Luizenshampoo misschien? Heb nog een restje van de plaag hier in huis van vorige zomer.
Hoi Sas,
Wij zitten als zussen heerlijk in het zonnetje, nee dit keer niet in Frankrijk maar in Noordwijkerhout. We hebben ons weer op de hoogte gebracht van jullie verhalen, wat mij, Lidwine, natuurlijk stikjaloers maakt en mij heimwee naar Afrika maar weer doet aanwakkeren. Jullie maken veel mee.
Het is bijzonder dat jullie zo uitgebreid over jullie belevenissen kunnen schrijven. We zijn reuze benieuwd wat het met jullie allemaal doet. Sas we kijken dan ook uit naar een gezamelijk contact waarin we dit eens kunnen horen, uithoren!!
Als zussen genieten wij lekker van elkaars gezelschap. De volgende reis richting Frankrijk is weer geregeld en dan gaat Marie proberen de honden op te voeden. Deze blijken heimwee naar de baas te hebben, wat natuurlijk logisch is, en willen niet eten. Gelukkig zal Maria het geduld en de oplossing hier wel voor weten.
Eveline is ook naar Frankrijk gekomen voor een weekje sneeuw en zon. We hebben heerlijk gewandeld, geskied en gegeten. Marie natuurlijk stik jaloers vandaar haar uitje in mei.
Gisteren zijn we met broers en zussen en aanverwanten uit eten geweest wat vooral gezellig en lekker was. Sas we hopen zo dat je weer een beetje je draai zal kunnen vinden wanneer je terug bent in Nederland. Dit zal waarschijnlijk niet meevallen, tips kan ik persoonlijk (lidwine) wel geven indien nodig.
Wij wensen jullie nog een fantastische tijd in hopelijk tot spoedig nieuws ziens.
Groet Maria en Lidwine
Goh Jolanda en Sacha,
Wat een indrukwekkende dingen maken julllie mee! Fijn dat jullie veel kunnen betekenen voor die kinderen. (prachtige smoeltjes allemaal!). Goh Jolanda wie had dat gedacht, 30 jaar geleden toen wij elkaar ontmoetten in de Brugklas van de Breul. Ik had dit in ieder geval niet van jou gedacht, maar ik vind het helemaal geweldig en jij bent zo een geweldige ervaring rijker. Kijk je uit voor de luisjes, want het zou zonde zijn als je ook getondeuseerd moet worden. Een fijne en leerzame tijd nog toegewenst, allebei!!
Elma en Gerard uit Odijk
Hoi Jolanda,
Als ik eea zo lees dan is het allemaal nog heel anders dan je verwacht had en dat terwijl je al in het land was geweest.
Kan mij goed voorstellen dat je onze kaders helemaal los moet laten om daar toch goed te kunnen functioneren. Aan kinderen raak je gehecht en dan valt het niet mee om dat alles aan je voorbij te laten gaan.
Pet af voor hetgeen je daar doet, klasse.
grt
Ad
Hoi Meiden,
NA dit verhaal te hebben gelezen blijkt maar weer dat er een wereld van verschil is met hier.
Maar jullie zijn goed bezig en al is het maar een druppel op een gloeiende plaat, elke druppel is er een.
En met druppels komt de emmer ook vol.
Dus vooral doorgaan TOPPIE.
Met Sportieve Groet
Sjaak
Hoi Sacha,
Al reageer ik niet vaak, ik lees jullie verhalen met veel belangstelling, wat maken jullie veel mee in die paar maanden!
Niet altijd even makkelijk lijkt me maar wel heel dankbaar werk.
Zelf ben ik net terug uit Kaapstad waar ik samen met John en KLM cabine/cockpit personeel mee geholpen heb tijdens een "klusreis" in kindercreches en een school.
Diep de townships in waar je normaal niet komt maar nu middenin zit en veel schrijnende dingen ziet en verhalen hoort.
Ik heb veel aan je moeten denken Sas, vooral jou twijfel in het begin wat je daar deed.
En de conclusie van jou er gewoon "zijn". Ik vond dit toen al zo mooi om te lezen maar nu ik er zelf even middenin zat realiseerde ik me hoe waar je woorden waren.
Veel succes nog de komende maanden en ik blijf jullie volgen!
Lieve groeten,
Marina
Sascha en Joland,
Met buitengewoon veel interesse jullie verhalen gelezen. en onze eerste reactie is wat moeten jullie vaak 'de knop omzetten', en inspelen op de situatie. Als ik me dan nog herinner alle plannen die Joland had en nu blijkt de praktijk zo anders te zijn dan de theorie. Klasse , zoals jullie daar mee om gaan.
Hallo Sas en Jolanda, wat omschrijven jullie goed wat jullie daar mee maken,zodat wij met veel intresse jullie verblijf daar kunen volgen. Wat een blijde gezichtjes, met weinig tevreden, wat een wereld van verschil met hier. Super die inzet meiden!
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}