Hai Almar, wat een goeie vragen.

Waar spelen de kinderen mee?
Spelen alle leeftijden met elkaar of worden er groepjes gevormd?

De jongens zijn het liefst aan het voetballen. De meisjes vervelen zich sneller en hebben met kerst een kleinere bal kado gekregen. Ik ben van plan om elastiek of rubber te kopen zodat ze kunnen elastieken. Touwtje springen kennen ze hier ook. Cricket (denk maar aan slagbal) vinden ze ook leuk om te doen. Dit hebben we nog niet gespeeld.

Bijna alle jongens van 6 tot 12 (dit is de oudste) spelen allemaal voetbal met elkaar. Ze vormen zelf teams. Net zoals ze dat in Nederland doen. 2 kiezen om de beurt een speler voor hun team. Er zijn meestal 3 jongens die liever niet voetballen en de 4 meisjes doen ook niet mee. Hier speel ik vaak dan iets anders mee. Er zijn binnen een mum van tijd een hele boel andere kinderen uit de buurt om te kijken. Meestal neem ik mandarijnen en bananen mee naar het veldje en daar komen heel veel kinderen op af. Ook toen de jongens op het veld de nieuwe bal kregen waren er opeens heel veel andere kinderen bij. Het klinkt raar maar deze laat ik niet mee doen want dat gaat niet goed. Ze zijn zo gewend aan elkaar en het wordt toch vaak vechten of ruzie met vreemde kinderen. Er is ook een groepje jongens wat vaak loopt te treiteren als wij er zijn. Eerst had ik dit niet in de gaten en gaf dat groepje een oude bal van ons om te spelen, maar toen kwamen onze jongens snel naar me toe om aan te geven dat ze dat niet wilde. Ik heb ze toen uitgelegd dat ze moeten delen en dat dit best ok is en dat we de bal terug krijgen. Na en poos zag ik ook wel dat het groepje jongens niet echt leuk is en toen heb ik toch maar de bal terug gevraagd. Toch ga ik dit nog een keerproberen. Maar, Almar het is net als in Nederland het delen met elkaar blijft lastig omdat jaloezie een lastig iets is en vaak de veroorzaker is van veel negatieve dingen zoals treiteren. Wel jammer want wat zou het toch leuk zijn als dit wel lukt. Eigenlijk is dit ook vrede sluiten en geen oorlogje voeren. Net als de volwassenen doen. Deze doen het vaak gepaard gaande met doden, en de kinderen doen het doormiddel van treiteren, schelden en als het feller wordt komt er slaan en schoppen bij en als het weer verder gaat.... ja, dan wordt het echt vechten ...en dan....! .En zo ontstaan er vaak heftige ruzies. En dit is in het klein oorlogje voeren. Wat eigenlijk niet nodig iswant als we meerdelen met elkaar en niet alleen aan ons zelf denkenen meer gaan kijken naar wat we allemaal al hebben zijn we eerder tevreden. En ook veel gelukkiger. Dan dat je steeds maar blijft kijken naar wat je niet hebt en steeds maar weer nieuwe en extra dingen wilt hebben.

Wat krijgen de kinderen te eten?

De kinderen krijgen ieder dag Dalbath dat is heel veel droge rijst met een soort van sausje/soep die ze erover heen gieten. Dit sausje/soep is gemaakt van gekookte bonen met veel water. Soms krijgen ze daar een paar stukjes bloemkool of aardappel in of een andere groenten die goedkoop is. Ze eten hier 2x op een dag. Om 9.30 en 18.30. Snoepjes/ chipstussen door krijgen ze niet ( het is hier wel te krijgen voor de toeristen en ze weten dat het er is)maar daar hebben ze geen geld voor. Dus2x Dalbathis eigenlijk wat ze normaal iedere dag krijgen. De vrijwilligers zorgen vaak voor wat extra's. Van het geld wat Jolan en ik hebben gekregen voor de projecten, krijgen de kinderen nu ieder morgen een beker gekookte melk waar biscuitjes in gaan. Dit omdat het hier 's morgens koud is en ze pas vrij laat te eten krijgen. Ook krijgen ze iedere dag een mandarijn en een banaantje als ze's middags uit school komen. En dan met bijv. kerst of een georganiseerde picknick krijgende kinderen extra dingen met eten. bijv kip en vlees en ook snoep. Dit is werkelijk een hele happening voor ze.De kinderen kunnen daar dagen, weken naar uit kijken. We hebben wel geld om meer te kopen maar dat doen we expres niet want anders gaan we ze verpesten en wordt het zo'n grote tegenvaller als wij weg zijn. Ja, joh dat is wel even anders hè dan bij ons in Nederland. Ga maar eens op een dag opschrijven wat jij allemaal extra krijgt op 1 dag. In ieder geval 3 maaltijden die veel uitgebreider zijn, met vlees en een toetje. En dan hebben we het nog niet over de extra snoepjes, koekjes, ijsjes, frisdrank, chips en etc......... Moet je maar eens aan de kinderen vragen op school of ze dat is een paar dagen willen opschrijven...O,O wat zijn wij dan toch verwend in Nederland en wat vinden we het eigenlijk heel normaal dat het er is.

Op het weblog staat een kindje met een wond op zijn lip, is daar zalf voor in Nepal?

Ja, gelukkig hebben ze wel artsen en medicijnen. Het probleem is dat ze te weinig geld hebben om dit te kunnen betalen. Een bezoek aan een arts is ong. 600roepies (€6,-) en dan komen de medicijnen er nog bij. En als je na gaat dat dit vaak een maand salaris is. Hoe moeten ze dan nog een maand eten? En je hebt ook heel veel Nepalese die geen baan hebben. Dat is ook de reden dat de mensen hier niet oud worden en het sterftecijfer heel hoog is. De dokter en de medicijnen die Nayairad (jongetje van de foto)nodig had zijn door een man betaald die heel vaak bij de kinderen komt kijken of het goed met ze gaat. Deze man heeft een Guesthouse en heeft daardoor een beter inkomen. Het gaat al en stuk beter met Nayairad zijn gezicht is niet meer dik en de blaasjes zijn bijna weg. Gelukkig heeft hij weer zin om te spelen en stralen zijn ogen weer.

Hebben de kinderen een knuffel?

De kinderen hebben geen knuffel maar daar hebben ze ook geen behoefte aan. Ze zijn er te oud voor en zijn dit ook niet gewend. Toen zij op straat leefde hadden zij dit ook niet en deden zij hele andere dingen dan een doorgaans Nederlands kind op die leeftijd doet. Zij zijn eigenlijk veel zelfstandiger dan de kinderen in Nederland. Zij hebben voor zichzelf en soms ook broertje of zusje moeten zorgen op hele jonge leeftijd.

Nou, joh ik hoop dat je vragen zo voldoende beantwoord zijn. Mochten er nog meer vragen zijn hoor ik het wel. En misschien hebben de andere ook nog een vraag!