Zaterdag 13 10.23 uur bij jullie 4.45 uur vroeger (reken maar lekker zelf uit)

De eerste dagen werk zitten erop. Ik heb voor jullie beeldvorming foto's genomen van Children Home. Het ligt aan een drukke doorgaande weg. Op de buiten muren aan de voorkant hangt een uithangbord en staat de missie geschreven. Er is een foto van het zij aanzicht vanaf de straat genomen. De lengte van het gebouw wat je ziet is dan ook de totale lengte van de grond die ze huren. Er voor staand rechts zit een kantoortje en links het hek waar de kinderen doorgang hebben. Het gebouwtje is een L vorm . Beginnend bij de lange kant naar de hoek toe zitten er 4 kamertjes van 2,5 bij ca. 2,5 meter waarvan de eerste ietsjes ruimer is hier bevindt zich de keuken. Vervolgens de computerruimte (hier kom ik zo op terug). Daarnaast kamer waar echtpaar slaapt met 2 zonen. Zijleven hier bij de kinderen. De vrouw kookt en haar man wordt gezien als vader. Wel goed dat er ook een man is want het zijn 24 kinderen waarvan 5 meisjes en de rest jongens in de leeftijd van 6 tot 16 jaar. Het volgende hokje is het schoollokaaltje . In de hoek zit een wat langere kamer van 6,5 bij 2,5 meter. Hier staan 6 stapelbedden en er slapen in sommige bedden 2 kinderen. Nou ja, zeg nou zelf dat is toch onwijs boffen want dat geeft extra warmte tenslotte hebben ze allemaal 1 deken en zit er geen glas in de sponningen. Gelukkig wel luiken, en ach dat er een van de 4 luiken af ligt en het niet helemaal waterpas is, geeft toch extra reden om blij te zijn dat je met z'n tweetjes in een bed slaapt. En 's zomers? O, dan wordt het hier echt niet zo warm hoor gemiddeld 30 graden! Laat ik dan maar meteen doorgaan over deze kamer, tussen de bedden kan je je K.... niet keren. Er is geen ruimte voor hun kleding en schooltassen (de bovenslapers kunnen nog wel iets ophangen) Aan het einde van de loopruimte staan dozen op gestapeld (zie ook op de foto) waar speelgoed in zit. Maar waarom staat dat dan daar? Er is door een vrijwilliger een computer geschonken wat natuurlijk vanuit een goed hart is gekomen, maar er is geen internet en ik vraag mij toch ook af of ze wel weten hoe het werkt. De kinderen mogen hier absoluut niet aankomen en hij moet dan ook veilig achter slot en grendel .. Dus moet al het speelgoed uit deze kamer verhuizen naar de jongens kamer om er een kostbare computer te zetten. Tot nu toe heeft Kelly (Ierse vrijwilligster die hier al 3 maanden werkt) en mijn persoon er nog niemand op zien werken. Ben ik sarcastisch en kritisch ........Het geeft voor mij weer heel duidelijk aan dat het wel heel goed nadenken is wat het gevolg van een schenking kan zijn en hoe belangrijk het is hoe je die goed kan besteden zonder dat het ten koste gaat van. andere dingen.Ja, natuurlijk mensen er is geld nodig en we gaan dit heel goed besteden wees daar maar niet bang voor. Want ik ga nu even verder met vertellen wat er aan de korte kant van de L zit. Hier is nog een kamertje waar nog wat jongens slapen en daarnaast 1 voor de meisjes waar ook een vrouw slaapt die hier woont. Zij kookt en doet zo nu en dan huishoudelijk werk . En dan de natte ruimte (ook gedoneerd door vrijwilligers) bestaande uit 2 wastafeltjes met daarnaast 2 douches en 2 wc's (fantastische investering) . Dan aan de andere kant weer terug gaand naar het hek zit een buiten kraan die enorm veel wordt gebruikt. En dan 4,5 meter speelruimte maar daar staan 2 parasols (waarvan de voet in de grond gestort is) die een opslag voor vuil zijn en tevens een sta in de weg voor het speelveld van de kinderen. Onder een rieten afdak staan dan 2 grote tafels met banken. Hiermee hoop ik jullie met de foto's een beeld te hebben gegeven hoe Children Home Namaste eruit ziet.

Pokhara is opgedeeld in verschillende delen. In het deel waar CH Namaste zit bevinden zich 19 opvang huizen. 18 van de 19 nemen niet altijd de kinderen die direct van de straat komen. Wanneer zij zich weten aan te passen kunnen sommige voor een ander opvang huis in aanmerking komen. Wat ook kan gebeuren is dat mensen donaties geven of sponsoren zodat kinderen hier worden weg gehaald en in een beter opvanghuis kunnen komen. Hier zullen zij een stuk gelukkiger zijn en meer ruimte hebben. Ik heb er al een paar bekeken. Deze zien er goed uit, ook de mensen die daar werken doen naar mijn mening meer hun best en geven ook wel iets meer aandacht aan de kinderen. Ik zal nog even wachten met een gebeurtenis te vertellen die ik heb meegemaakt anders lijkt alles kommer en kwel.

Wat betreft school: er zijn hier gouverment en boarding schools . Gouverment stelt weinig voor (wat ik verneem van heel veel vrijwilligers maar ook van Nepalese mensen waar ik mee in contact ben gekomen). Op de Boarding schools wordt over het algemeen goed onderwijs verricht , hebben zij genoeg bagage om verder te studeren en uiteraard mogelijkheden tot een baan en inkomsten. De kinderen van CHN (Children Home Namaste) gaan naar de gouvermentschool . De kinderen die net van de straat bij CHN binnen komen, worden bij CHN lezen, schrijven en wat Engels geleerd tot zij op niveau zijn om in te stromen op de gouverment school. Het les geven in Nepal is heel saai omdat ze allemaal alleen maar les krijgen uit een boek en niets praktisch wordt gedaan. De kinderen op scholen hebben graag les van de vrijwilligers omdat zij dat over het algemeen wel doen. De kinderen in CHN les geven is een verhaal apart. Ze moeten maar wanneer ze net van de straat komen zijn ze hier niet echt voor te motiveren. Er zijn 3 jongens Rajan 13 zijn broertje Sajen 9 en een vriendje Sandi 9 week binnen gebracht zij hebben het totaal niet naar hun zin. Sandi maakt niet echt vrienden hij is zich behoorlijk aan het afreageren op de kinderen die er al langer zitten. De 2 broertjes zijn heel rustig en staan alles op een afstandje te observeren. Het valt ook niet mee voor die kinderen om vanuit een heel vrij leventje opeens te moeten schakelen en aanpassen. Dit op heel wat minder vierkante meters met 21 andere kinderen die allemaal knokken voor hun plekje . Toch zie je ze per dag veranderen en de 2 broertjes zijn zich al meer aan het aanpassen. Sandi probeert ze steeds weer mee te krijgen de straat op. Wat gaan ze doen......... (wordt vervolgd)

En hoe gaat het met Sas, goed ook zij weet zich goed aan te passen. Het was wel even pittig omdat Margriet die Nederlandse vrijwilligster er even doorheen zat en deze week niet heeft gewerkt. Dan is het toch zelf kijken, want qua opvang is het K.. En dit is tevens een kans en uitdaging om daar aan te gaan werken. Ik denk erover om een draaiboek te maken waar de info in staat waar je als binnenkomend vrijwilliger( die geen Nepalees spreekt) naar op zoek is. Lieve mensen in het koude maar ook zo luxe kikkerlandje , heel veel liefs van Sas